Wzrost gospodarczy we współczesnym świecie to w dużej mierze zasługa wprowadzanych innowacji. Silna gospodarka, to gospodarka innowacyjna. Wprowadzanie na rynek nowych produktów, usług i technologii to efekt współpracy świata nauki i biznesu. Niestety, jedynie 9 procent przedsiębiorstw w Polsce inwestuje w działalność badawczo – rozwojowa. Co roku zgłaszamy tylko 2,7 patentów na milion mieszkańców. Średnia w Unii Europejskiej wynosi aż 133,6 patentów. Podczas gdy nasi zachodni partnerzy intensywnie inwestują w badania i rozwój, my przyciągamy inwestorów najczęściej niskimi kosztami pracy.
O tym, ze jest to na dłuższa metę strategia nieopłacalna, która przynieść może tylko i wyłącznie fatalne następstwa, nie trzeba nikogo przekonywać.
Niestety, próby nawiązania współpracy miedzy nauka, a biznesem często w ogóle nie są nadal podejmowane w
wystarczającym formacie. Oprócz praktycznych przeszkód istnieją także te nieformalne – choćby popularne stereotypy, których ofiarami staja się obie strony. Naukowiec to według częstych opinii osoba oderwana od życia, skoncentrowana przede wszystkim na prowadzeniu badan o trudnej do pojęcia tematyce oraz na spotkaniach ze studentami. Przedsiębiorca w wielu oczach to z kolei przedstawiciel szybko bogacącej się grupy nie zainteresowanej pogłębianiem wiedzy i budowaniem przewagi konkurencyjnej opartej na fachowej ekspertyzie, know-how.
Jak jest naprawdę? Czy przedsiębiorcy poszukują kontaktów ze światem nauki? Czy naukowcy szukają dróg komercjalizacji swoich prac? Czy obie strony widza olbrzymie szanse, które mogłaby im dać współpraca?
Jedno z pierwszych pytań, które zadano polskim przedsiębiorcom już jakiś czas temu dotyczyło tego, czy w ogóle są świadomi możliwości współpracy ich firm z ośrodkami naukowymi. W gronie przedsiębiorców prowadzących juz taka współprace, nie budziło to oczywiście żadnych wątpliwości. Jednak wśród managerów z pozostałych firm, aż 1/3 odpowiedziała na to pytanie przecząco.
Analizując ogół środowiska przedsiębiorców, aż 20% przyznało, ze nie wie w ogóle o możliwościach w tym zakresie. Biorąc pod uwagę znaczenie takiej współpracy dla rozwoju gospodarczego Polski, wynik należy uznać za niekorzystny.
Trudno spekulować na temat możliwych przyczyn tego zjawiska, choć bez wątpienia nie bez znaczenia jest krótka tradycja przedsiębiorczości opartej na innowacyjności, brak ukierunkowania polskich przedsiębiorstw na rozwój rynkowej konkurencyjności oraz kłopoty z komunikacja miedzy środowiskiem biznesu i nauki. Taki wynik prowadzi tez do wniosku, ze konieczne jest podjecie szeroko zakrojonych działań edukacyjnych, uświadamiających. Jeśli co piąte polskie przedsiębiorstwo w ogóle nie wie o możliwości współpracy z naukowcami, dotarcie do nich z informacjami na ten temat staje się kluczowym zagadnieniem z punktu widzenia stymulacji rozwoju gospodarki opartej na innowacyjności.
Az 1/5 polskich przedsiębiorców nie wie o możliwościach współpracy ze środowiskiem naukowym. Nawet ci przedsiębiorcy, którzy maja świadomość możliwości współpracy ze środowiskiem nauki, nie zawsze z niej korzystają. Tylko nieco ponad połowa firm w Polsce podejmowała w ogóle próby takiej kooperacji. Aż 40% przedsiębiorców nie próbowało nigdy korzystać z pomocy ośrodków naukowych.
Prawie połowa (45%) z tych przedsiębiorców, którzy przyznają się do prób współpracy z naukowcami deklaruje jednocześnie, ze źródłem wiedzy o możliwościach nawiązania takiej współpracy była w ich przypadku inicjatywa środowisk naukowych. Jednocześnie prawie 36% ogółu firm przyznaje, ze w przeszłości zdarzały się sytuacje, ze zgłaszał się do nich naukowiec lub ośrodek naukowy z propozycją współpracy. Okazuje się, ze ten kierunek przepływu informacji jest wiec zdecydowanie najważniejszy. Jego rola zmusza do przemyśleń na temat postaw obu środowisk. Skala wskazań naukowców jako źródła inicjatywy i informacji w tym zakresie wskazuje tez, ze ta – bezpośrednia – droga komunikowania obu środowisk jest dużo skuteczniejsza niż realizowane na najszerszą choćby skale działania promujące prace nauki dla biznesu przy pomocy mediów, materiałów edukacyjnych. Wage problemu aktywizacji naukowców i przedsiębiorców w poszukiwaniu okazji wspólnych działań podkreśla dodatkowo fakt, ze wśród firm, które do tej pory nie podejmowały prób współpracy, zaledwie 1/5 w ogóle spotkała się z propozycja tego typu.
Można się domyślać, ze być może właśnie to jest jedna z przyczyn, dla których do takiej współpracy nie dochodziło. Drugim ze źródeł, z których przedsiębiorcy decydujący się na współprace czerpali swoja wiedze - był Internet. Wskazało go aż 30% menedżerów .Jasno wynika z tego potrzeba tworzenia np. internetowych platform komunikacyjnych dla obu środowisk (np. www.globaleconomy.pl), wirtualnych giełd wymiany informacji i innych miejsc w cyberprzestrzeni, w których zainteresowane strony mogłyby nawiązać jakikolwiek kontakt. Kolejne 20% firm czerpało informacje na temat możliwości współpracy z naukowcami od innych przedsiębiorców lub z prasy.
Przemawia to za celowością prowadzenia edukacyjnych działań medialnych i ścisła współpraca z prasą biznesowo-ekonomiczna w tym zakresie.
W jaki sposób przedsiębiorcy mogą dotrzeć do naukowców/ośrodków naukowych zainteresowanych komercjalizacja badan naukowych? Okazuje się, że prawie 40% firm nie wie, jak skontaktować się z ośrodkami naukowymi zainteresowanymi komercjalizacja badań!
Okazało się też, ze tylko 62% przedsiębiorców deklaruje, ze zna sposoby dotarcia do naukowców/ośrodków naukowych zainteresowanych komercjalizacja badan. Odsetek takich deklaracji był naturalnie znacznie wyższy wśród tych, których firmy współpracują juz z ośrodkami naukowymi (prawie 80%) niż wśród tych, których firmy takiej współpracy nie utrzymują (około 50%).
Tak niska wiedza i umiejętności w tym zakresie przedsiębiorców to dodatkowy argument za wspomnianymi wcześniej postulatami aktywizacji naukowców i tworzeniu nowoczesnych platform umożliwiających wzajemne kontakty obu środowisk. Jedną z takich platform ma ambicje stać się nasz periodyk.
